آسیب شکستگی دنده‌ها (Rib Fracture)

آسیب شکستگی دنده‌ها (Rib Fracture)

شکستگی دنده (Rib Fracture) یکی از آسیب‌های رایج قفسه سینه است که ممکن است در اثر ضربه شدید، سقوط یا فشار بیش‌ازحد به وجود آید. دنده‌ها نقش مهمی در محافظت از اندام‌های داخلی مانند قلب و ریه‌ها دارند و به دلیل انعطاف‌پذیری خود، به قفسه سینه امکان حرکت در هنگام تنفس را می‌دهند.

پربازدیدترین مقالات

زمان مطالعه: 7 دقیقه

دنده‌ها یکی از مهم‌ترین اجزای اسکلت بدن هستند که از قلب، ریه‌ها و سایر اندام‌های حیاتی درون قفسه سینه محافظت می‌کنند. این استخوان‌های منحنی‌شکل، انعطاف‌پذیری خاصی دارند که به آن‌ها کمک می‌کند تا در حین تنفس و حرکت، به‌درستی عمل کنند؛ اما تحت شرایط خاصی مانند ضربات شدید، سقوط یا فشار بیش‌ازحد، ممکن است دچار شکستگی شوند. ریب فریچر (Rib Fracture) یکی از آسیب‌های رایج قفسه سینه است که در صورت عدم‌تشخیص می‌تواند منجر به عوارض جدی شود. در ادامه از کانون دکتر حوصله، به بررسی دقیق ریب فریچر (Rib Fracture) می‌پردازیم و درباره علائم، علت‌ها، روش‌های تشخیص، انواع آن و همچنین راه‌های پیشگیری و بهبود صحبت خواهیم کرد.

مقدمه‌ای بر شکستگی دنده‌ها

دنده‌ها بخشی از ساختار اسکلتی بدن هستند که در اطراف قفسه سینه قرارگرفته و نقش مهمی در محافظت از اندام‌های داخلی مانند قلب و ریه‌ها ایفا می‌کنند. این استخوان‌های منحنی‌شکل، به لطف خاصیت انعطاف‌پذیری خود، امکان حرکت مناسب قفسه سینه را در هنگام تنفس فراهم می‌کنند. هر فرد به‌طور طبیعی دارای ۱۲ جفت دنده است که از ستون فقرات شروع‌شده و در قسمت جلویی به استخوان جناغ یا به کمک غضروف‌ها به این ناحیه متصل می‌شوند.

این ترکیب استخوان و غضروف باعث می‌شود که قفسه سینه در برابر ضربات مختلف تا حدی مقاومت داشته باشد و هم‌زمان بتواند حرکات لازم برای فعالیت‌های روزمره را انجام دهد. باوجوداین ساختار مقاوم، در شرایط خاص مانند ضربه مستقیم، سقوط یا فشار بیش‌ازحد، امکان آسیب‌دیدگی این ناحیه وجود دارد.

شکستگی دنده چیست؟

شکستگی دنده‌ها به حالتی گفته می‌شود که یکی یا چند دنده دچار ترک یا شکستگی شوند. این وضعیت می‌تواند در اثر ضربه مستقیم، فشار بیش‌ازحد یا حتی برخی حرکات شدید رخ دهد. دنده‌ها برخلاف استخوان‌های بلند مانند استخوان ران، ساختاری نسبتاً نازک‌تر دارند و درعین‌حال انعطاف‌پذیر هستند تا بتوانند فشارهای معمول را تحمل کنند؛ اما زمانی که نیرویی فراتر از ظرفیت تحمل این ساختار به آن وارد شود، ممکن است یک ترک جزئی یا یک شکستگی کامل در استخوان ایجاد گردد. در برخی موارد، این وضعیت ممکن است بدون تغییر در ساختار کلی دنده اتفاق بیفتد، درحالی‌که در شرایط شدیدتر، استخوان می‌تواند کاملاً از محل طبیعی خود جابه‌جا شود.

تفاوت این نوع آسیب با مشکلات عضلانی ناحیه قفسه سینه در این است که در مشکلات عضلانی معمولاً بافت‌های نرم دچار کشیدگی یا التهاب می‌شوند، درحالی‌که در ریب فریچر، استخوان به‌طور مستقیم تحت تأثیر قرارگرفته و ساختار آن تغییر می‌کند. برخلاف آسیب‌های عضلانی که ممکن است با گذر زمان و استراحت بهبود یابند، شکستگی دنده‌ها نیازمند مراقبت بیشتری است تا از بروز مشکلات جانبی جلوگیری شود. کشیدگی یا التهاب عضلات معمولاً باعث احساس ناراحتی در یک نقطه خاص می‌شود و با انجام برخی حرکات خاص تشدید یا کاهش پیدا می‌کند، اما در شکستگی دنده، این وضعیت گسترده‌تر بوده و در بسیاری از حرکات بدنی تأثیرگذار است.

در برخی مواقع، شکستگی دنده‌ها می‌تواند به اندام‌های داخلی مجاور مانند ریه‌ها آسیب برساند یا در اثر حرکت‌های مکرر قفسه سینه دچار بدتر شدن شود؛ بنابراین، آگاهی از تفاوت‌های این وضعیت با آسیب‌های دیگر قفسه سینه، نقش مهمی در تشخیص صحیح آن دارد و به جلوگیری از شرایط نامطلوب کمک می‌کند.

علائم شکستگی دنده‌ها

شکستگی دنده‌ها معمولاً با نشانه‌های مشخصی همراه است که می‌توانند بسته به‌شدت آسیب متفاوت باشند. یکی از رایج‌ترین علائم، حس ناراحتی در ناحیه آسیب‌دیده است که ممکن است هنگام حرکت، تنفس عمیق یا حتی هنگام خندیدن و صحبت کردن شدت پیدا کند. این وضعیت به‌ویژه هنگام تغییر وضعیت بدن، مانند چرخیدن در رختخواب یا خم شدن، بیشتر احساس می‌شود.

در برخی موارد، لمس ناحیه موردنظر می‌تواند همراه با یک حس حساسیت یا فشار غیرطبیعی باشد. همچنین، ممکن است تغییرات ظاهری مانند کبودی یا تورم در ناحیه آسیب‌دیده مشاهده شود که نشان‌دهنده آسیب به بافت‌های اطراف است. علاوه بر این، برخی افراد هنگام حرکت قفسه سینه، حس می‌کنند که درون بدنشان یک نوع صدای کلیک یا ترق شنیده می‌شود که می‌تواند نشانه‌ای از حرکت بخش‌های شکسته دنده باشد.

در موارد شدیدتر، شکستگی دنده‌ها ممکن است باعث محدود شدن عملکرد طبیعی قفسه سینه شود. به‌عنوان‌مثال، برخی افراد به دلیل ناراحتی ناشی از حرکت دنده‌ها، از انجام حرکات عادی اجتناب می‌کنند و همین موضوع می‌تواند موجب مشکلات جانبی شود. درصورتی‌که آسیب شدید باشد و قسمت‌های شکسته دنده به سمت داخل حرکت کنند، ممکن است بر اندام‌های داخلی مانند ریه‌ها تأثیر گذاشته و مشکلات بیشتری ایجاد کنند. در این شرایط، توجه به نشانه‌هایی مانند احساس فشار غیرعادی در قفسه سینه یا تغییرات درروند تنفس بسیار مهم است. علاوه بر این، درصورتی‌که فرد دچار احساس سبکی سر یا ضعف شدید شود، ممکن است این موضوع نشان‌دهنده یک وضعیت پیچیده‌تر باشد که نیاز به بررسی بیشتر دارد.

علت‌های شکستگی دنده‌ها

شکستگی دنده‌ها ممکن است به دلایل مختلفی رخ دهد که برخی از آن‌ها ناشی از ضربات ناگهانی و برخی دیگر نتیجه فشارهای تدریجی بر ساختار قفسه سینه هستند. یکی از رایج‌ترین علت‌ها، ضربه مستقیم به ناحیه قفسه سینه در اثر حوادثی مانند تصادفات رانندگی، سقوط از ارتفاع یا برخورد شدید هنگام انجام ورزش‌های تماسی مانند فوتبال، بسکتبال، بوکس و ورزش‌های رزمی است.

در این شرایط، نیرویی که به دنده‌ها وارد می‌شود، می‌تواند باعث ایجاد ترک‌های کوچک یا حتی شکستگی کامل در استخوان شود. علاوه بر این، در برخی مشاغل یا فعالیت‌های روزمره که نیاز به بلند کردن اشیای سنگین دارند، فشار بیش‌ازحد بر روی بدن و اجرای حرکات نامناسب ممکن است منجر به آسیب تدریجی دنده‌ها شود. چنین وضعیتی معمولاً زمانی رخ می‌دهد که فشار وارده مداوم باشد و فرد بدون رعایت اصول صحیح حرکت، فعالیت خود را ادامه دهد.

عامل دیگری که می‌تواند باعث این مشکل شود، ضعف ساختاری استخوان‌ها است. افرادی که دچار کاهش تراکم استخوانی هستند، مانند سالمندان یا افرادی که به میزان کافی کلسیم و ویتامین D دریافت نمی‌کنند، بیشتر در معرض ریب فریچر قرار دارند.

همچنین، بیماری‌هایی مانند پوکی استخوان یا مشکلات متابولیکی می‌توانند باعث شکننده‌تر شدن استخوان‌های بدن شوند و خطر آسیب را حتی در برابر ضربات خفیف افزایش دهند. در برخی موارد، سرفه‌های شدید و مکرر، مخصوصاً در افراد مسن یا کسانی که دچار مشکلات ریوی مزمن هستند، می‌تواند فشار زیادی به دنده‌ها وارد کند و باعث ایجاد ترک‌های ریز شود. علاوه بر این، برخی از فعالیت‌های شدید ورزشی که شامل حرکات ناگهانی یا چرخشی می‌شوند، ممکن است موجب آسیب‌های تدریجی شوند که درنهایت به ریب فریچر منجر می‌شود.

راه‌های تشخیص شکستگی دنده‌ها

تشخیص شکستگی دنده‌ها معمولاً با بررسی دقیق شرایط فرد و ارزیابی نشانه‌های ظاهری آغاز می‌شود. اولین مرحله، معاینه فیزیکی است که در آن، پزشک با بررسی قفسه سینه، فشار دادن نواحی مختلف و شنیدن صدای تنفس، به دنبال نشانه‌هایی از آسیب می‌گردد. در برخی موارد، لمس ناحیه موردنظر می‌تواند حس ناخوشایندی ایجاد کند یا باعث شود که بیمار حس کند در آن ناحیه نوعی حساسیت غیرعادی وجود دارد. همچنین، بررسی تغییرات ظاهری مانند کبودی، تورم یا حتی ناهماهنگی در قفسه سینه می‌تواند نشانه‌ای از یک مشکل ساختاری باشد. علاوه بر این، پزشک ممکن است از بیمار بخواهد حرکات مشخصی انجام دهد یا به‌طور کنترل‌شده نفس بکشد تا نحوه واکنش قفسه سینه بررسی شود.

پس از معاینه اولیه، برای تشخیص دقیق‌تر، روش‌های تصویربرداری به کار گرفته می‌شوند. همچنین، در برخی موارد، MRI برای بررسی آسیب‌های مرتبط با بافت‌های نرم یا عوارض جانبی ناشی از ریب فریچر به کار گرفته می‌شود. در کنار این روش‌ها، پزشک ممکن است از سونوگرافی برای بررسی احتمال آسیب به اندام‌های داخلی مجاور استفاده کند. ترکیب این روش‌ها به تشخیص صحیح وضعیت و بررسی میزان آسیب کمک می‌کند تا راهکار مناسبی برای بهبود انتخاب شود.

حرکات ورزشی برای بهبود شکستگی دنده‌ها

پس از طی شدن مراحل اولیه و بهبود نسبی شرایط، انجام برخی حرکات سبک می‌تواند به بازیابی عملکرد طبیعی قفسه سینه کمک کند. این حرکات معمولاً باهدف حفظ انعطاف‌پذیری، جلوگیری از سفت شدن عضلات اطراف و بازگرداندن دامنه حرکتی انجام می‌شوند. تمرینات باید به‌آرامی و بدون فشار اضافی اجرا شوند تا از ایجاد هرگونه مشکل جلوگیری شود. در ادامه، مجموعه‌ای از حرکات مناسب برای این وضعیت ارائه خواهد شد.

انواع شکستگی دنده‌ها

شکستگی دنده‌ها بر اساس شدت آسیب به چند دسته تقسیم می‌شود که هرکدام ویژگی‌های خاص خود را دارند. شکستگی درجه اول به حالتی گفته می‌شود که یک ترک کوچک در سطح استخوان ایجاد شده و ساختار کلی دنده تغییری نکرده است. در این نوع آسیب، دنده همچنان در جای خود باقی می‌ماند و هیچ جابه‌جایی محسوسی دیده نمی‌شود. این وضعیت معمولاً براثر فشارهای جزئی یا ضربات خفیف رخ می‌دهد و در بسیاری از موارد، فرد می‌تواند فعالیت‌های روزمره خود را باکمی احتیاط ادامه دهد؛ اما در صورت عدم توجه، ممکن است این ترک‌ها گسترش پیدا کنند و منجر به شکستگی‌های شدیدتر شوند.

شکستگی درجه دوم زمانی رخ می‌دهد که دنده به‌صورت کامل دچار شکستگی شود اما دو قسمت آن همچنان در کنار هم باقی بمانند و هیچ جابه‌جایی قابل‌توجهی در ساختار استخوان ایجاد نشود. این نوع آسیب معمولاً در اثر ضربات شدیدتر یا فشارهای مداوم بر استخوان ایجاد می‌شود و ممکن است محدودیت‌های حرکتی بیشتری را به همراه داشته باشد.

شکستگی درجه سوم شدیدترین نوع شکستگی دنده‌ها محسوب می‌شود که در آن، دنده به‌طور کامل از محل خود جابه‌جاشده یا چندین شکستگی در یک یا چند دنده به‌صورت هم‌زمان رخ‌داده است. در چنین شرایطی، امکان دارد قطعات شکسته شده بر روی اندام‌های داخلی فشار وارد کنند و مشکلات جدی‌تری ایجاد شود. این نوع آسیب معمولاً در تصادفات شدید، سقوط از ارتفاع یا برخوردهای سنگین در ورزش‌های پربرخورد دیده می‌شود.

علاوه بر این، در برخی موارد ممکن است فرد دچار شکستگی‌های چندگانه در قسمت‌های مختلف قفسه سینه شود که به آن قفسه سینه شناور (Flail Chest) گفته می‌شود. در این حالت، بخش‌هایی از قفسه سینه ثبات خود را از دست می‌دهند و می‌توانند هنگام تنفس، حرکت نامنظم و متضادی نسبت به سایر قسمت‌ها داشته باشند. هر یک از این انواع ریب فریچر شدت و پیامدهای متفاوتی دارند و تشخیص دقیق آن‌ها می‌تواند در انتخاب روش‌های مناسب برای بهبود مؤثر باشد.

راه‌های پیشگیری از شکستگی دنده‌ها

برای کاهش احتمال شکستگی دنده‌ها، توجه به سبک زندگی، انجام حرکات صحیح بدنی و تقویت ساختار استخوان‌ها ضروری است. یکی از مهم‌ترین اقدامات، تقویت استخوان‌ها از طریق تغذیه مناسب و فعالیت‌های بدنی منظم است. مصرف مواد غذایی سرشار از کلسیم و ویتامین D مانند لبنیات، سبزیجات برگ سبز و ماهی‌های چرب، به حفظ استحکام استخوان‌ها کمک می‌کند و از شکنندگی آن‌ها جلوگیری می‌نماید.

همچنین، انجام تمرینات مقاومتی و ورزش‌هایی مانند شنا، پیاده‌روی و یوگا، می‌توانند باعث بهبود انعطاف‌پذیری و استحکام عضلات و استخوان‌های قفسه سینه شوند. افرادی که فعالیت‌های فیزیکی سنگین انجام می‌دهند، باید تکنیک‌های صحیح بلند کردن اجسام و حرکات ورزشی را رعایت کنند تا فشار اضافی به قفسه سینه وارد نشود. علاوه بر این، افرادی که در ورزش‌های پرخطر شرکت می‌کنند، باید از تجهیزات ایمنی مناسب مانند جلیقه‌های محافظ و لباس‌های مخصوص استفاده کنند تا احتمال ضربه به دنده‌ها کاهش یابد.

یکی دیگر از راه‌های پیشگیری، اجتناب از شرایطی است که می‌توانند منجر به افتادن یا برخورد ناگهانی شوند. رعایت اصول ایمنی در محیط کار، استفاده از نرده‌ها و دستگیره‌های کمکی در محل‌هایی که خطر لغزش و سقوط وجود دارد و دقت در هنگام راه رفتن در سطوح لغزنده، ازجمله اقداماتی هستند که می‌توانند احتمال بروز آسیب را کاهش دهند. برای افرادی که به مشکلات استخوانی مانند پوکی استخوان مبتلا هستند، مراجعه منظم به پزشک و انجام آزمایش‌های تراکم استخوان می‌تواند به تشخیص زودهنگام ضعف استخوان‌ها و جلوگیری از آسیب‌های احتمالی کمک کند.

همچنین، در صورت ابتلا به بیماری‌های مزمن ریوی که ممکن است باعث سرفه‌های شدید شوند، کنترل و مدیریت این شرایط می‌تواند از فشار بیش‌ازحد به قفسه سینه جلوگیری کند. ترکیب یک رژیم غذایی مناسب، ورزش‌های اصولی، رعایت نکات ایمنی و توجه به‌سلامت عمومی، می‌تواند به میزان قابل‌توجهی از وقوع ریب فریچر جلوگیری کند و فرد را در برابر آسیب‌های ناگهانی مقاوم‌تر سازد.

نتیجه‌گیری

ریب فریچر یکی از آسیب‌هایی است که می‌تواند تأثیر قابل‌توجهی بر فعالیت‌های روزمره و کیفیت زندگی فرد داشته باشد. این مشکل می‌تواند در اثر ضربات مستقیم، فشارهای مداوم یا ضعف ساختاری استخوان‌ها ایجاد شود و بسته به‌شدت آسیب، روند بهبود آن متفاوت خواهد بود. شناخت علائم، مراجعه به‌موقع برای تشخیص و رعایت توصیه‌های لازم می‌تواند به کاهش مشکلات ناشی از این وضعیت کمک کند. علاوه بر این، توجه به عوامل پیشگیرانه مانند تقویت استخوان‌ها، انجام حرکات صحیح بدنی و استفاده از تجهیزات ایمنی می‌تواند خطر بروز این آسیب را تا حد زیادی کاهش دهد.در صورت تمایل باقی مقالات در این حوزه را هم مطالعه بفرمایید.

تایید شده توسط دکتر علی حوصله

محتوای این مقاله صرفا برای آگاه سازی شما عزیزان است. قبل از هرگونه اقدام، جهت درمان از پزشک مشاوره بگیرید

قبل از انجام هرگونه تمرین یا تغییر در برنامه ورزشی خود، توصیه می‌شود با پزشک یا متخصص مربوطه مشورت کنید تا از مناسب بودن و تاثیرگذاری حرکات برای شرایط خاص بدنی خود اطمینان حاصل کنید.

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دو × 4 =