اکستانسور کارپی رادیالیس

معرفی عضله اکستانسور کارپی رادیالیس لانگوس (Extensor Carpi Radialis Longus)

عضله اکستانسور کارپی رادیالیس لانگوس یکی از عضلات مهم در ناحیه ساعد است که در حرکات مچ دست و انگشتان نقش کلیدی دارد. این عضله از لبه خارجی کوندیل هیومر منشعب می‌شود و به تاندون خود در قسمت پشتی مچ دست متصل می‌شود

پربازدیدترین مقالات

زمان مطالعه: 7 دقیقه
محل قرارگیری ناحیه فوقانی ساعد
سر ثابت کوندیل خارجی هیومر
سر متحرک پایه متاکارپ اول (پشت مچ دست)
خون‌رسانی شریان رادیال و شریان فوقانی رادیال
عصب‌رسانی عصب رادیال
عملکرد انحراف رادیالی مچ دست

مقدمه

عضله اکستانسور کارپی رادیالیس لانگوس (Extensor Carpi Radialis Longus) یکی از عضلات مهم در ناحیه ساعد است که نقش کلیدی در حرکات مچ دست و انگشتان ایفا می‌کند. این عضله از ناحیه فوقانی بازو و به‌خصوص از لبه خارجی کوندیل هیومر به سمت پایین منشعب می‌شود و به تاندون خود در قسمت پشتی مچ دست متصل می‌شود.

عملکرد اصلی این عضله شامل اکستانسیون (باز کردن) مچ دست و همچنین انحراف رادیالی (حرکت به سمت خارج) است. این حرکات در فعالیت‌های روزمره مانند نوشتن، ورزش و انجام کارهای دستی بسیار ضروری هستند. اکستانسور کارپی رادیالیس لانگوس به‌ویژه در زمان‌هایی که نیاز به قدرت و دقت در حرکات مچ دست وجود دارد، اهمیت می‌یابد.

علاوه بر نقش حرکتی، این عضله در حفظ تعادل و استحکام مچ دست نیز مؤثر است. آسیب به این عضله می‌تواند منجر به کاهش قدرت و دامنه حرکتی در مچ دست شود. بنابراین، درک عملکرد آن برای پزشکان و فیزیوتراپیست‌ها اهمیت دارد تا بتوانند در درمان آسیب‌ها و اختلالات حرکتی مؤثر باشند. در ادامه مطلب با دکتر حوصله همراه باشید تا با عضله اکستانسور کارپی رادیالیس لانگوس (Extensor Carpi Radialis Longus) بیشتر آشنا شویم.

عضله اکستانسور کارپی رادیالیس لانگوس چیست؟

عضله اکستانسور کارپی رادیالیس لانگوس یکی از عضلات خلفی ساعد است که یکی از اجزای کلیدی در مکانیزم حرکتی مچ دست و انگشتان شناخته می‌شود. این عضله به طور خاص در انبساط مچ دست و همچنین تسهیل حرکات پیچیده‌ای که به زمان و دقت دقیق نیاز دارند، نقش مؤثری ایفا می‌کند. با انقباض این عضله، فرد قادر است مچ دست را به سمت عقب حرکت دهد که برای انجام بسیاری از فعالیت‌های روزمره و ورزشی ضروری است.

در حقیقت، اکستانسور کارپی رادیالیس لانگوس علاوه بر منبع نیروی حرکتی، کمک به استقامت و قدرت عضلانی در ناحیه مچ و ساعد ایجاد کرده و در نهایت به تعامل حرکتی بهتر میان مچ دست و سایر اعضای بدن کمک می‌کند.

محل قرارگیری عضله اکستانسور کارپی رادیالیس لانگوس

عضله اکستانسور کارپی رادیالیس لانگوس در ناحیه خلفی ساعد قرار دارد و به‌عنوان عضله‌ای بلند و باریک شناخته می‌شود که از ناحیه اپی‌کاندا خارجی هومروس منشأ می‌گیرد. این عضله به سمت پایین حرکت می‌کند و به سمت تاندون متصل شده‌ای به استخوان مچ دست، به‌ویژه به قسمت خلفی و جانبی استخوان ماکیولاریس (metacarpal bone) می‌پیوندد.

قراردادن این عضله در ناحیه خلفی ساعد، به آن اجازه می‌دهد تا در حرکات انبساطی مچ دست و انگشتان به‌شدت مؤثر باشد. این امر به‌خصوص در فعالیت‌هایی که نیاز به‌دقت و کنترل در حرکات مچ دارند، مانند ورزش‌های رقابتی یا حرکات دقیق در صنایع‌دستی، اهمیت دارد. همچنین، موقعیت آن به‌گونه‌ای است که می‌تواند به‌عنوان یک حامی برای دیگر عضلات هم‌جوار عمل کند و تنش‌ها را در حرکات متنوع توزیع نماید.

بررسی سر ثابت عضله اکستانسور کارپی رادیالیس لانگوس

سر ثابت عضله اکستانسور کارپی رادیالیس لانگوس به نقطه‌ای است که این عضله از آن منشأ می‌گیرد؛ این نقطه در واقع اپی‌کاندا خارجی هومروس است. این محل قرارگیری، به عضله این امکان را می‌دهد که به‌راحتی اثر خود را بر روی حرکات مچ دست اعمال کند.

باتوجه‌به پایگاه ثابت این عضله، انقباض آن از طریق تاندون‌ها و استخوان‌های مچ دست به ایجاد حرکات انبساطی امکان‌پذیر است. سر ثابت در اینجا به‌عنوان یک محور عملکرد عمل می‌کند که توانمندی‌های حرکتی را به روزه می‌آورد و تضمین می‌کند که حرکات بادقت و کنترل بیشتری انجام شوند. در واقع، این سر به‌گونه‌ای طراحی شده است که در طول زمان و حرکات مختلف تحت‌فشار و تنش قرار گیرد بدون اینکه آسیب ببیند. تقویت سر ثابت این عضله می‌تواند به افزایش قدرت و استقامت در ناحیه مچ و ساعد کمک کند.

بررسی سر متحرک عضله اکستانسور کارپی رادیالیس لانگوس

سر متحرک عضله اکستانسور کارپی رادیالیس لانگوس به ناحیه‌ای که تاندون این عضله به آن متصل می‌شود اشاره دارد. این تاندون به سمت استخوان ماکیولاریس (در واقع، پایه سومین استخوان متاکارپ) حرکت می‌کند و در نتیجه حرکات انبساطی مچ دست را تسهیل می‌کند. سر متحرک به نوبه خود تعیین‌کننده دقت و دامنه حرکتی مچ در حرکات مختلف است. تخریب یا آسیب به سر متحرک می‌تواند منجر به مشکلات جدی در انجام حرکات روزمره و ورزشی شود. به‌عنوان‌مثال، در صورت آسیب به این ناحیه، فرد ممکن است توانایی بالابردن و یا نگه‌داشتن اشیا را تحت‌تأثیر قرار دهد و این خود بر کیفیت زندگی روزمره تأثیر زیادی خواهد گذاشت.

سیستم عصب‌رسانی اکستانسور کارپی رادیالیس لانگوس

سیستم عصب‌رسانی عضله اکستانسور کارپی رادیالیس لانگوس به کمک عصب رادیال انجام می‌شود. این عصب به‌عنوان یکی از عصب‌های اصلی ناحیه ساعد و مچ دست عمل می‌کند و مسئولیت انتقال سیگنال‌های حرکتی از مغز به عضله را بر عهده دارد.

عصب رادیال به‌صورت عمقی به عضلات خلفی ساعد متصل می‌شود و باتوجه‌به طول و پیچیدگی آن، می‌تواند به‌آسانی حرکات عضله اکستانسور کارپی رادیالیس لانگوس را تحت‌تأثیر قرار دهد. آسیب به عصب رادیال می‌تواند به کاهش قدرت و کنترل حرکتی در ناحیه مچ دست و همچنین در انقباض عضله منجر شود.

سیستم خون‌رسانی اکستانسور کارپی رادیالیس لانگوس

سیستم خون‌رسانی به عضله اکستانسور کارپی رادیالیس لانگوس از طریق شریان‌های رادیال و اولنار انجام می‌شود. شریان رادیال که به‌عنوان یک منبع اصلی خون‌رسانی به ناحیه ساعد و مچ شناخته می‌شود، خون را به این عضله تأمین می‌کند و به آن مواد مغذی و اکسیژن لازم برای عملکرد بهینه را عرضه می‌نماید.

وجود شبکه‌های کوچکی از مویرگ‌ها نیز به این سیستم کمک می‌کند و ازآنجایی‌که اکستانسور کارپی رادیالیس لانگوس در حرکات مکرر مستقر است، نیاز به تغذیه مناسب در طول انجام فعالیت‌ها پررنگ‌تر می‌شود. در هنگام فعالیت‌های شدید، حجم خون موردنیاز برای این عضله نیز افزایش می‌یابد و خون‌رسانی مناسب می‌تواند به کاهش خستگی و افزایش قدرت و استقامت این عضله کمک فراوانی کند.

عملکرد عضله اکستانسور کارپی رادیالیس لانگوس از نظر آناتومی

عضله اکستانسور کارپی رادیالیس لانگوس یکی از عضلات مهم و بزرگ ناحیه خلفی ساعد است که به تولید حرکات پیچیده مچ دست و انگشتان کمک می‌کند. این عضله از ناحیه اپی‌کاندا خارجی هومروس منشأ می‌گیرد و به سمت استخوان ماکیولاریس ادامه می‌یابد. اکستانسور کارپی رادیالیس لانگوس به دلیل موقعیت خود در ناحیه خلفی ساعد، به عضلات دیگر مشابه اجازه می‌دهد تا در حرکات انبساطی و عملکردی دست شرکت کنند.

از نظر آناتومی، اکستانسور کارپی رادیالیس لانگوس به‌عنوان یک جزء اصلی از زنجیره‌های حرکتی مفصل مچ عمل می‌کند. این عضله باتوجه‌به عملکرد دارای دو نقش اصلی است؛ یکی در ایجاد حرکات انبساطی مچ دست و دیگری به‌عنوان یک حمایت‌کننده در حرکات دیگر. در واقع، این عضله نوعی اهرم است که قدرت حرکتی را به حرکات مچ و انگشتان منتقل می‌کند و در زمان انجام حرکات پیچیده، نقش کلیدی دارد.

نقطه دیگر قابل‌توجه در آناتومی این عضله، ارتباط آن با عصب و عروق خونی است. عصب رادیال که مسئول عصب‌رسانی این عضله است، به‌صورت عمیق به این مجموعه متصل می‌شود و شریان رادیال به‌عنوان منبع خون‌رسانی به این ناحیه عمل می‌کند.

عملکرد عضله اکستانسور کارپی رادیالیس لانگوس از نظر بیومکانیک

از منظر بیومکانیک، عضله اکستانسور کارپی رادیالیس لانگوس نقش مهمی در روند حرکتی و ایجاد نیروهای لازم برای انبساط مچ دست ایفا می‌کند. این عضله با انقباض خود، نیرویی را تولید می‌کند که مچ دست را به سمت عقب می‌کشد. این حرکت به دلیل قرارگیری سر ثابت و سر متحرک این عضله به‌صورت مؤثری قابل‌انجام است و اجازه می‌دهد تا حرکات مچ بادقت و کنترل صورت بگیرد.

بیومکانیک این عضله به ما نشان می‌دهد که چگونه این ظرفیت حرکتی می‌تواند تحت‌تأثیر شرایط مختلف مانند بارگذاری نامنظم، تکرار حرکات و وضعیت بدنی قرار گیرد. بر اساس مقیاس‌های بیومکانیکی، افزایش یا کاهش نیروی انقباضی عضله می‌تواند به بروز مشکلات و محدودیت‌هایی در دامنه حرکتی منجر شود. در واقع، تأثیر فعالیت‌های حرکتی و مکرر می‌تواند منجر به خستگی این عضله شود که این خود می‌تواند بر روی عملکرد کلی آن تأثیر بگذارد.

در فعالیت‌های ورزشی از جمله تنیس یا بیس‌بال، عضله اکستانسور کارپی رادیالیس لانگوس به‌عنوان یک عنصر کلیدی برای کنترل حرکات و توازن عمل می‌کند.

آسیب‌های عضله اکستانسور کارپی رادیالیس لانگوس

آسیب‌های عضله اکستانسور کارپی رادیالیس لانگوس معمولاً در نتیجه حرکات مکرر یا استفاده نادرست از مچ دست بروز می‌کنند. از جمله نشانه‌های آسیب به این عضله می‌توان به درد مچ دست، ضعف در انبساط مچ، و کاهش دامنه حرکتی اشاره کرد. در برخی موارد، التهاب تاندون‌های منتهی به این عضله می‌تواند منجر به بروز عوارضی نظیر سندروم تاندونیت شود که می‌تواند بسیار آزاردهنده باشد.

اطلاعات بالینی نشان می‌دهند که افراد فعال در مشاغل خاص، مانند کار با کامپیوتر، ورزشکاران، و حتی افرادی که به طور مکرر انجام حرکات تکراری دارند، بیشتر در معرض آسیب‌های این عضله قرار دارند. یکی از اختلالات شایع در این ناحیه، موسوم به درد مچ دست کاربر کامپیوتر است که ناشی از حرکات مکرر و فشار مداوم بر روی ناحیه مچ ایجاد می‌شود.

آسیب‌های این عضله علاوه بر این که بر عملکرد حرکتی تأثیر منفی می‌گذارند، بلکه بر روی کیفیت زندگی فرد نیز می‌توانند تأثیرگذار باشند.

دلایل بروز آسیب‌های اکستانسور کارپی رادیالیس لانگوس

دلایل بروز آسیب‌های اکستانسور کارپی رادیالیس لانگوس معمولاً به فعالیت‌های تکراری و فشارهای مداوم مربوط می‌شود. حرکات مکرر مانند چاپگری، کار با کامپیوتر، و استفاده از ابزارهای دستی می‌توانند به تنش‌های اضافی در این منطقه منجر شوند. در شرایطی که مچ دست در وضعیت‌های نامناسب یا غیر ارگونومیک قرار دارد، احتمال بروز آسیب‌ها افزایش می‌یابد.

علاوه بر فشارهای مکرر، وضعیت بدنی نامناسب و ضعف عضلانی نیز می‌توانند به بروز آسیب‌های این عضله کمک کنند. به‌عنوان‌مثال، افرادی که ضعف عضلانی در ناحیه ساعد یا مچ دست دارند، بیشتر در معرض آسیب قرار خواهند گرفت. همچنین، آسیب‌های حاد یا ضربه به این ناحیه نیز می‌تواند به تشدید مشکلات مربوط به اکستانسور کارپی رادیالیس لانگوس منجر شود. فصل‌های ورزشی نیز می‌توانند در بروز آسیب به این عضله مؤثر باشند.

بهترین حرکات برای تقویت عضله اکستانسور کارپی رادیالیس لانگوس

برای تقویت عضله اکستانسور کارپی رادیالیس لانگوس و جلوگیری از آسیب‌ها، تمرینات خاصی می‌توان انجام داد. یکی از بهترین حرکات، تمرینات با وزنه‌های سبک است که می‌تواند با استفاده از دمبل یا کش‌های کششی انجام شود. این تمرینات به تقویت قدرت و استقامت عضله کمک می‌کنند و درعین‌حال به تقویت دیگر عضلات ناحیه ساعد نیز کمک می‌نمایند. حرکات کششی نیز ازآنجایی‌که به افزایش انعطاف‌پذیری و کاهش تنش کمک می‌کنند، اهمیت زیادی دارند. کشش مچ در حالت ایستاده با استفاده از یک‌دست به سمت عقب، می‌تواند تأثیر مطلوبی بر روی ناحیه اکستانسور کارپی رادیالیس لانگوس داشته باشد. انجام چنین حرکاتی به طور منظم می‌تواند از بروز آسیب‌های احتمالی جلوگیری کند.

تمرینات حرکتی که شامل چرخش‌های مچ دست و حرکت انگشتان باشد، نیز مفید هستند. این حرکات نه‌تنها بر روی اکستانسور کارپی رادیالیس لانگوس بلکه بر روی دیگر عضلات مرتبط نیز تأثیر مثبت خواهند گذاشت و باعث بهبود دامنه حرکتی و قدرت خواهند شد.

جمع‌بندی

به‌طورکلی، عضله اکستانسور کارپی رادیالیس لانگوس یک جزء کلیدی در حرکات مچ دست به شمار می‌رود و عملکرد آن از نظر آناتومی و بیومکانیک به‌وضوح اهمیت آن را روشن می‌سازد. آسیب‌های این عضله به دلایل متعددی از جمله حرکات مکرر، فشارهای نامناسب و وضعیت بدنی نادرست بروز می‌کنند. آگاهی از این آسیب‌ها و دلایل بروز آن‌ها، به همراه پیروی از تمرینات مناسب برای تقویت و کشش این عضله، می‌تواند به حفظ سلامت و بهبود عملکرد حرکتی در ناحیه مچ دست و ساعد کمک کند.

توجه به جزئیات مربوط به آناتومی، بیومکانیک و آسیب‌های این عضله، می‌تواند به ما کمک کند تا به طور مؤثری از عملکرد آن حمایت کنیم و از بروز مشکلات در آینده جلوگیری نماییم.در صورت تمایل باقی مقالات در این حوزه را هم مطالعه بفرمایید.

 

منایع:

https://www.ncbi.nlm.nih.gov/books/NBK544294/

https://teachmeanatomy.info/encyclopaedia/e/extensor-carpi-radialis-longus/

https://www.getbodysmart.com/muscular-system/wrist-hand-digits/extensor-carpi-radialis-longus/

https://www.kenhub.com/en/library/anatomy/extensor-carpi-radialis-longus-muscle

تایید شده توسط دکتر علی حوصله

محتوای این مقاله صرفا برای آگاه سازی شما عزیزان است. قبل از هرگونه اقدام، جهت درمان از پزشک مشاوره بگیرید

قبل از انجام هرگونه تمرین یا تغییر در برنامه ورزشی خود، توصیه می‌شود با پزشک یا متخصص مربوطه مشورت کنید تا از مناسب بودن و تاثیرگذاری حرکات برای شرایط خاص بدنی خود اطمینان حاصل کنید.

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

3 × 2 =